آیا تا بحال به ادبیات آقای قشقاوی سخنگوی دستگاه روابط خارجی ایران توجه کرده اید؟ ایشان به شکل عجیبی تمایل به معدل گیری و محاسبه برآیند دارند. یعنی همون جمع و تفریق بچه مدرسه ای ها. مثلا اگر دو زائر ایرانی کشته شوند و اماراتی ها به مسافران ما توهین کنند و صد تا چیز وقیح دیگر این موضوع زمانی شایسته واکنش است که بیشتر از تعداد مشخصی باشد که استاندارد آن نزد وزارت عظمای خارجه است و ما خبر نداریم ولی ظاهرا ظرفیت این استاندارد خیلی زیاد است.زیرا ما شاهد هر اقدامی از سوی اعراب و غیر اعراب هستیم و همیشه یه جور دیپلماسی کوتاه بیا مشکلی نیست چاره نداریم بر سیست ما حاکم است.

به نظر من دیپلماسی فعال و  حضور بیشتر در صحنه کشورهای عربی و همچنین داشتن پاشنه آشیل کشورهای غربی برای حیات  این روزهای کشور ما واجب است. یعنی خارج شدن از حالت انفعال و "پرهیز از تعارضی" که یک دور بی پایان و خسته کننده از فعالیت های دیپلماتیک است. بخاطر بیاورید تنش روابط ما با بحرین که زمانی متعلق به ایران بود و حالا باید برای دوستی و برادری به شکل فضاحت باری پیک و امیر بفرستیم. یا وضعیت افغانستان و گروهک ریگی. اگر در فرای مرزها فعالیت کنیم نامی از ریگی باقی نخواهد ماند و نیاز به فشار به فشار به ایرانیان اهل تسنن هم نیست.