در شرايط کنوني دنيا در تمام  امور از متغييرهاي متعدد محاط شده و محيط ذهن مدير با اين شرايط مشوش است.

" انجام مشاغل به گونه اي که در گذشته انجام مي شد ، به نظر نمي رسد که کافي باشد.9 "

موج بلند فناوري و توسعه از قامت انديشه و سرعت عمل مديران موسسات ايراني فراتر است.

از خانه تا خانه و حتي در خانه شهروندان و انسانها تحت پوشش امواج گوناگون تبليغات هستند.

فرصت تفکري وجود ندارد. يا تصميمي بگير يا بمير.

فشار روحي ناشي از پردازش اطلاعات دريافتي از منابع مختلف منتج به يک تصميم  دلخواه نمي شود . شما در نهايت از ميان انبوه پيشنهادها يکي را بر ميگزينيد. و هرگز دست به يک انتخا ب جديد و و خودي نمي زنيد.

" مردم با نگاه کردن به فراورده ها اغلب نمي توانند کيفيت آنرا بشناسند8" اين شرايط يعني تن دادن به تصميم توليد کننده ها. "ادعاي کيفيت بدون توضيح بيشتر ، چندان روشن نيست 7" اين به اين مفهوم است که مشتري اسا سا توان دريافت و تجميع و پردازش اطلاعات را ندارد و اطلاعات نيز ارائه نمي گردد.

مصائب بشر همين بس که بدنبال کيفيت است و اين دام تازه براي اوست.شما فقط چيزي از محصول و کيفيت آن ميبينيد که وادارتان کند بخريد.

دروغ و فريب و پر و پيمان نشان دادن يک محصول و حتي سياست جزئ رايج بازار يابي امروز است. گرفتن فرصت تصميم گيري از موذيانه ترين شيوه ها است.

خوش پوش و خوش قيافه بودن و داشتن ساختمانها بلند و بالا – هر چند سرد و بي روح – تحميق و فريب انسانهائي است .هرچند بعضي ها  بابت تحميق خود هم پول خرج مي کنند .

آبرومندي سازمانها در گرو اتو کشيده بودن آنهاست.

مديران ناتوان ايران نيز که هيچ دوره کارآموزي در بازار جهاني نديده اند و در انديشه ملي نيز راه نيافته اند ايمان يافته اند اقتصاد از دين و جوان مردي جداست. و سهامدار و سود خدايان عصر جديدند.

دولتها سرمايه داران را با دبدبه و کبکبه به سوي خويش مي کشانند و آنها را مجاب به سرمايه گذاري در حوزهها ي توريستي مي کنند. اما در اماکن آنچه مي گذرد خوشي و شادکامي عده اي و خسران و تباهي کثيري است.