ای وزيران وطـن  دستـم به دامان شما
نيم باقی مانده ی جانم به قربان شما

فقر و محروميت و تبعيض و كمبود و فشار
زشـت باشـد در بـلاد تـحـت فـرمـان شما

اين همان ملك است كاندر خاطر رنجور خويش
دارد  انـــدر  يــاد،  ايــام  دبــســتــان   شــمــا

پشـت مظلـومان به شمشيـر وزارت نشكنيد
چند روزی را كه اين حكم است  مهمان شما

فكـر آبادانـی «سـودان» چه مـی باشـيـد؟! تا
غرق در فقـر است، رشت و يزد و كرمان شما

بنده می پرسم كه آيا از «غنا» هم كمتر است
بابل  و  سمـنان  و  تبـريز  و  خـراسان  شما؟!

در  زمسـتان  مـردمان  بينـوا  را  بنگريد؛
فرق دارد اين زمستان، با زمستان شما

هيچ  اقدامی  پی  رفع  تورم  كرده ايد؟
ما نمی دانيم، خود دانيد و وجدان شما

اين «روابط» كم كمك  جای «ضوابط» را گرفت
ضامن پست كسان شد پست و عنوان شما

دوست می داريمتان از جان و دل،  هر چند نيست
سوی  ما  شب  زنده داران  چشم  احسان  شما

ای بزرگانی كه ما بيچارگان را راه نيست
بر سر خوان  چلو مرغ  و فسنجان شما!

پند گفتم؛ گر چه بر خوبان عالم محرز است
عقل  و تدبير  و  كمال و عدل  و ايمان شما

گاه گه، وقت  فراغت يادی  از مردم كنيد
سخت محتاجند بيماران به درمان شما

زيـر  بـار   فـقـر  و   رنـج  و  داغ  يـاران  عـزيـز
پشتمان بشكست و نشكستيم پيمان شما

از وبلاگ سینرژی

http://synergy.persianblog.ir/